Marka 15
- 1 Wczesnym rankiem naczelni kapłani, naradziwszy się razem ze starszymi, uczonymi w Piśmie i całą Radą, związali Jezusa, odprowadzili go i wydali Piłatowi.
- 2 A Piłat zapytał go: Czy ty jesteś królem Żydów? On mu odpowiedział: Ty sam to mówisz.
- 3 I oskarżali go naczelni kapłani o wiele rzeczy, ale on nic nie odpowiedział.
- 4 Wtedy Piłat znowu go zapytał: Nic nie odpowiadasz? Zobacz, jak wiele zeznają przeciwko tobie.
- 5 Jezus jednak nic nie odpowiedział, tak że Piłat się dziwił.
- 6 Na święto miał on zwyczaj wypuszczać im jednego więźnia, o którego prosili.
- 7 A był jeden, zwany Barabaszem, więziony wraz z buntownikami, którzy podczas rozruchów popełnili zabójstwo.
- 8 I tłum zaczął wołać i prosić, żeby zrobił to, co zawsze dla nich robił.
- 9 Lecz Piłat im odpowiedział: Chcecie, abym wam wypuścił króla Żydów?
- 10 Wiedział bowiem, że naczelni kapłani wydali go z zawiści.
- 11 Ale naczelni kapłani podburzyli tłum, żeby raczej wypuścił im Barabasza.
- 12 A Piłat znowu im odpowiedział: Cóż więc chcecie, abym uczynił z tym, którego nazywacie królem Żydów?
- 13 A oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go!
- 14 Wtedy Piłat zapytał: Cóż on złego uczynił? Lecz oni jeszcze głośniej wołali: Ukrzyżuj go!
- 15 Piłat więc, chcąc zadowolić tłum, wypuścił im Barabasza, a Jezusa ubiczował i wydał im na ukrzyżowanie.
- 16 Żołnierze wprowadzili go do sali, czyli do ratusza, i zwołali cały oddział.
- 17 Potem ubrali go w purpurę, a uplótłszy koronę z cierni, włożyli mu na głowę.
- 18 I zaczęli go pozdrawiać: Witaj, królu Żydów!
- 19 Bili go trzciną po głowie i pluli na niego, a upadając na kolana, oddawali mu pokłon.
- 20 A gdy go wyszydzili, zdjęli z niego purpurę, ubrali go w jego własne szaty i wyprowadzili na ukrzyżowanie.
- 21 I przymusili przechodzącego obok niejakiego Szymona z Cyreny, który szedł z pola, ojca Aleksandra i Rufusa, aby niósł jego krzyż.
- 22 I przyprowadzili go na miejsce zwane Golgotą, co się tłumaczy: Miejsce Czaszki.
- 23 Dawali mu do picia wino z mirrą, ale go nie przyjął.
- 24 A gdy go ukrzyżowali, rozdzielili jego szaty, rzucając o nie losy, by rozstrzygnąć, co kto ma wziąć.
- 25 A była godzina trzecia, gdy go ukrzyżowali.
- 26 Był też napis z podaniem jego winy: Król Żydów.
- 27 I ukrzyżowali z nim dwóch bandytów, jednego po prawej, a drugiego po jego lewej stronie.
- 28 Tak wypełniło się Pismo, które mówi: Zaliczono go w poczet złoczyńców.
- 29 A ci, którzy przechodzili obok, bluźnili mu, kiwając głowami i mówiąc: Ej! Ty, który burzysz świątynię i w trzy dni ją odbudowujesz;
- 30 Ratuj samego siebie i zejdź z krzyża!
- 31 Podobnie naczelni kapłani wraz z uczonymi w Piśmie, naśmiewając się, mówili między sobą: Innych ratował, a samego siebie uratować nie może.
- 32 Niech Chrystus, król Izraela, zejdzie teraz z krzyża, żebyśmy ujrzeli i uwierzyli. Urągali mu także ci, którzy byli z nim ukrzyżowani.
- 33 A gdy była szósta godzina, ciemność ogarnęła całą ziemię aż do godziny dziewiątej.
- 34 O godzinie dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: Eloi, Eloi, lama sabachthani? – co się tłumaczy: Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś?
- 35 A niektórzy ze stojących tam ludzi, usłyszawszy to, mówili: Woła Eliasza.
- 36 Wtedy ktoś podbiegł, napełnił gąbkę octem i włożywszy na trzcinę, dał mu pić, mówiąc: Przestańcie, zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, aby go zdjąć.
- 37 A Jezus zawołał donośnym głosem i oddał ducha.
- 38 I rozerwała się na pół zasłona świątyni, od góry aż do dołu.
- 39 A setnik, który stał naprzeciw, widząc, że tak wołając, oddał ducha, powiedział: Ten człowiek prawdziwie był Synem Bożym.
- 40 Były tam też kobiety, które przypatrywały się z daleka, a wśród nich Maria Magdalena i Maria, matka Jakuba Mniejszego i Józefa, oraz Salome.
- 41 One to, gdy jeszcze był w Galilei, chodziły za nim i usługiwały mu. Było też wiele innych, które wraz z nim przyszły do Jerozolimy.
- 42 A ponieważ był dzień przygotowania, który jest przed szabatem, i nastał już wieczór;
- 43 Przyszedł Józef z Arymatei, ważny członek Rady, który sam też oczekiwał królestwa Bożego, śmiało wszedł do Piłata i poprosił o ciało Jezusa.
- 44 A Piłat zdziwił się, że już nie żyje, i zawoławszy setnika, zapytał go, czy dawno umarł.
- 45 I upewniony przez setnika, wydał ciało Józefowi.
- 46 Ten kupił płótno, zdjął go, owinął płótnem i złożył w grobowcu, który był wykuty w skale, a przed wejście do grobowca zatoczył kamień.
- 47 A Maria Magdalena i Maria, matka Józefa, patrzyły, gdzie go złożono.
Udostępnione dokładnie tak, jak zostało opublikowane. CC BY-ND 4.0 — © 2018 Fundacja Wrota Nadziei.
Czytany na głos
Czytany na głos w innym wydaniu
Na razie czyta jeden głos i czyta wydanie World English Bible Classic. Ten rozdział jest tam nagrany; to wydanie nie jest.
Czytaj ten rozdział w tamtym wydaniuObjaśniony
Zrozum ten rozdział
From dawn to sunset: the council hands him to Pilate, Pilate hands him to the soldiers, and by evening a member of that same council is asking for his body. Mark reports it plainly and quickly, hour by hour.
Język tych objaśnień to angielski. Odsyłacze otwierają je tam.
Czytaj objaśnienieW innych językach
- Louis Segond 1910 · francuski
- Sainte Bible libre pour le monde · francuski
- World English Bible Classic · angielski
- Santa Biblia — Reina Valera 1909 · hiszpański
- Riveduta Bibbia 1927 · włoski
- Lutherbibel 1912 · niemiecki
- Bíblia Portuguesa Mundial · portugalski
- De Heilige Schrift, Petrus Canisiusvertaling, 1939 · niderlandzki
- Bible Kralická 1613 · czeski
- Biblia Traducerea Fidela · rumuński
- Kinh Thánh · wietnamski
- La Biblia en Español Sencillo · hiszpański
- Біблія в пер. П.Куліша та І.Пулюя, 1905 · ukraiński
- Sveto Pismo ili Biblija · serbski
- 新标点和合本 · chiński, pismo uproszczone
- 新標點和合本 · chiński, pismo tradycyjne
- الكتاب المقدس باللغة العربية، فان دايك · arabski
- Bib La · kreolski haitański
- Синодальный перевод · rosyjski