Psalmen 139 De Heilige Schrift, Petrus Canisiusvertaling, 1939

The far edge of the sea at first light, a rocky headland on the left.

Psalmen 139

De Heilige Schrift, Petrus Canisiusvertaling, 1939 · 24 verzen

1 Voor muziekbegeleiding. Een psalm van David. Jahweh, Gij doorschouwt mij volmaakt, Gij zijt het, die mij doorgrondt;
2 Gij kent mijn zitten en staan, En verstaat mijn gedachten van verre.
3 Gij meet mijn lopen en liggen, Zijt met al mijn wegen vertrouwd;
4 Ja, er komt geen woord op mijn tong, Of Gij kent het nauwkeurig, o Jahweh!
5 Gij omsluit mij van achter en voren, En houdt mij geheel in uw hand.
6 Te wonderlijk is mij uw weten, Te hoog: ik kan het niet vatten.
7 Waar zou ik ooit uw geest ontlopen, Uw aanschijn kunnen ontvluchten?
8 Stijg ik ten hemel: Gij zijt er; Daal ik in het dodenrijk af: Gij zijt er!
9 Sla ik de wieken als het morgenrood uit, En laat ik mij neer aan de grenzen der zee:
10 Ook daar nog leidt mij uw hand, En houdt uw rechter mij vast.
11 Al zeg ik: Ha, de duisternis zal mij bedekken, De nacht mij verschuilen:
12 Dan maakt duisternis zelfs het niet donker voor U, Straalt de nacht als de dag, het donker als licht!
13 Want Gij hebt mijn nieren geschapen, Mij in de schoot van mijn moeder gevormd:
14 Ik dank U voor het ontzaglijk wonder van mijn ontstaan, En voor uw heerlijke werken.
15 Gij hebt ook mijn ziel zorgvuldig gekend, En mijn gebeente bleef voor U niet verborgen, Toen ik in dat geheimvolle oord werd geschapen, Kunstig bewerkt in de diepten der aarde.
16 Uw ogen hebben mijn vormeloze leden aanschouwd, In uw boek stonden ze allen beschreven: Ook de dagen, waarop ze werden gemaakt, Voordat er nog één van bestond.
17 Maar hoe ondoorgrondelijk zijn ùw gedachten voor mij, Hoe overweldigend is haar getal, o mijn God;
18 Ga ik ze tellen, ze zijn talrijker nog dan het zand, En als ik ontwaak, is mijn geest met U bezig!
19 Dood dan de bozen, o God, En laat de bloeddorstigen ver van mij blijven:
20 Die zich tegen uw plannen verzetten, En uw raadsbesluiten willen verijdelen.
21 Zou ik niet haten, die U haten, o Jahweh, Niet walgen van wie tegen U opstaan?
22 Ik haat ze zo fel, als ik haten kan, Mijn eigen vijanden zullen ze zijn!
23 Beproef mij, o God, en doorgrond mijn hart, Toets mij, en ken mijn gedachten:
24 Zie, of ik op de weg der ongerechtigheid ben; Breng mij dan terug op het eeuwige pad!